كلاس درس خالي مانده از تو

هوا بارانی است و فصل پاییز

گلوي  آسمان از بغض  لبريز

به سجده آمده ابري  كه انگار

شده از داغ تابستانه  سرريز

هواي  مدرسه ، بوي الف با

صداي زنگ اول محكم وتيز

جزاي خنده هاي بي مجوز

و شاديها و تفريحات  نا چيز

براي نوجواني هاي ما بود

فرود خشم و تهمت هاي يكريز

رسيده  اول  مهر  و درونم                              پرست ازلحظه هاي خاطرانگيز

كلاس درس خالي مانده از تو                           من و گلهاي  پژمرده  سر ميز

******

هوا  پاييزي  و باراني ام  من                              درون خشم  خود زنداني ام من

چه فرداي خوشي راخواب ديديم !                      تمام  نقشه ها  بر آب  ديديم  !

چه دوراني چه روياي  عبوري !                         چه جستن ها به دنبال  ظهوري !

من و تو نسل  بي پرواز  بوديم                             اسير  پنجه هاي   باز   بوديم

همان بازي كه با تيغ سرانگشت                        به پيش چشمهاي من ترا كشت

******

تو جام شوكران را سر كشيدي                         به  ناگه  از كنارم  پر  كشيدي

به  دانه   دانه   اشك   مادرانه                         به  آن   انديشه  هاي   جاودانه

به قطره قطره خون عشق سوگند                   به  سوز سينه هاي   مانده  در بند

دلم صد  پاره شد  بر خاك  افتاد                      به  قلبم  از غمت  صد  چاك  افتاد

بگو  آنجا  كه رفتي  شاد هستي ؟‌                  در آن  سوي  حيات آزاد  هستي ؟

هواي  نوجواني  خاطرت  هست ؟‌                هنوزم عشق ميهن در سرت هست ؟

بگو آنجا كه رفتي هرزه اي نيست؟                تبر تقدير سرو و سبزه اي نيست ؟‌

كسي  دزد شعورت  نيست  آنجا ؟‌                  تجاوز  به  غرورت  نيست  آنجا ؟

خبر از گورهاي بي نشان هست ؟‌                  صداي ضجه هاي مادران هست  ؟‌

بخوان همدرد من همنسل و همراه                  بخوان شعر مرا با حسرت و  آه

دوباره  اول   مهر ست و  پاييز                        گلوي   آسمان  از  بغض   لبريز 

من و ميزي كه خالي مانده از تو                   و  گلهايي  كه   پژمرده  سر ميز